Możesz zostać właścicielem domeny dobryginekolog.info !!!

Domena przeznaczona jest na sprzedaż. Więcej informacji drogą mailową

 

 


Informujemy, że ze względu na przepisy RODO dodawanie opinii oraz ginekologów zostało czasowo wstrzymane.

Zespól kolki niemowlęcej

rodzice_460x370

Kolka jest ustępującym samoistnie zaburzeniem, które polega na wielogodzinnych napadach nieutulonego krzyku zdrowego niemowlęcia. Nikt nie wie, co powoduje tę dolegliwość, występującą u około 10% wszystkich niemowląt. Napady długotrwałego krzyku zaczynają się zazwyczaj kilka dni po urodzeniu; ich nasilenie zmniejsza się po 2 miesiącach, a z końcem 3. miesiąca życia dziecka całkowicie ustępują. Płacz rozpoczyna się zwykle wczesnym wieczorem, ale zdarza się również... i w innych porach dnia.

Między okresami krzyku niemowlę cierpiące na kolkę zachowuje się zupełnie normalnie. Według jednej z aktualnych teorii zaburzenie to jest przejawem niedojrzałości układu nerwowego dziecka, który nie może wytłumić zbyt silnych dla niego bodźców. Ta nadwrażliwość mija z reguły wraz z rozwojem psychicznym, kiedy reakcje na przeciążenie bodźcami z otoczenia stają się prawidłowe.

Leczenie

Jeśli wykluczy się organiczne przyczyny krzyku, leczenie nie jest potrzebne. Dawniej dla uspokojenia cierpiącego na kolkę niemowlęcia podawano mu czasami fenobarbital lub podobne leki, obecnie jednak nie stosuje się ich ze względu na działanie zapierające i potencjalnie uzależniające. Leki uspokajające lub nasenne mogą się natomiast przydać wyczerpanej psychicznie i fizycznie matce.

Lekarz może też zasugerować rodzicom skorzystanie z poradnictwa rodzinnego, zwłaszcza jeśli niemowlę cierpiące na kolkę jest ich pierwszym dzieckiem. Jeżeli w ich rodzinie są starsze dzieci, które mogą czuć się zaniedbane i rozgniewane, należy zachęcić je do rozmowy ze specjalistą na temat ich mieszanych uczuć wobec młodszego brata czy siostry.

Poradnictwo jest szczególnie ważne dla rodziców, którzy stają się coraz bardziej zirytowani długotrwałym krzykiem niemowlęcia, ponieważ może to doprowadzić do maltretowania dziecka, często z tragicznymi następstwami.

Samoleczenie

Zajmowanie się niemowlęciem cierpiącym na kolkę stanowi stresującą odpowiedzialność. Najlepsze, co może zrobić matka w tej sytuacji, jest poświęcenie odrobiny czasu, choćby kilku minut, na pobyt w odosobnieniu lub przyjemne zajęcie.

Przede wszystkim liczy się pacjent. Niemowlęta wyrastają z tej dolegliwości zwykle w 2. lub 3. miesiącu życia. A do tego czasu trzeba stosować wszelkie dostępne sposoby, by przynieść ulgę cierpiącemu dziecku:

Huśtaj dziecko w kołysce, na rękach lub siedząc z nim w bujaku.
Kiedy tylko jest to możliwe, trzymaj dziecko blisko siebie, w szelkach albo nosidełku. Szepcz czułe słowa, mrucz łagodnie lub śpiewaj uspokajające kołysanki.

Spróbuj wywozić dziecko na zewnątrz wózkiem albo samochodem. Czasem bowiem skuteczne są ruch lub krótka przejażdżka.
Przerywaj trwającą dłużej niż 3 godziny dzienną drzemkę dziecka, aby lepiej spało w nocy. Obudź je i nakarm, zabawiaj chwilę przed karmieniem wieczornym.

Przygotuj dziecko do snu. Po ciepłej kąpieli i delikatnym masażu połóż dziecko do łóżeczka, ogranicz działanie wszelkich bodźców zewnętrznych i zgaś światło Spróbuj owinąć dziecko szczelnie lekkim kocykiem – czasami to pomaga.

Ustal stałe pory karmienia, kąpieli, spacerów i układania do snu i staraj się ich nie zmieniać. Ogranicz do minimum, zwłaszcza wieczorem, sytuacje wzbudzające podniecenie: wizyty, hałas itp.

Inne przyczyny krzyku niemowlęcia

Wprawdzie kolka jest najczęstszą przyczyną przedłużającego się krzyku niemowlęcia, niemniej możliwymi jego powodami są też: uzależnienie matki w ciąży od narkotyków i alkoholu, uczulenie na pokarm kobiecy lub mieszanki mleczne, autyzm, zespoły i złego wchłaniania i inne choroby jelit.

Zobacz również masaż niemowlęcia.

 
Ostatnio oceniane placówki